Skólameistari, ágætu nýstúdentar, kennarar, júbílantar og aðrir góðir gestir.
Við vorum 123 nýstúdentarnir sem útskrifuðumst frá Menntaskólanum á Akureyri árið 1968; þá og lengi síðan stærsti útskriftarhópur við skólann. Útskrifað var í Akureyrarkirkju þann 16. júní. Úr MA68-hópnum eru nú fimm látin og við minnumst þeirra með hlýju og þökk fyrir samveruna.
Við áttum góða daga í MA og sú vinátta sem þar skapaðist hefur enst allar götur síðan, þótt leiðir okkar liggi mismikið saman eins og gengur. Það sýnir vel samheldnina innan þessa hóps og góðan hug til Menntaskólans á Akureyri að nú mættu 89 okkar til að halda uppá 40 ára stúdentsafmælið með stæl.
Enginn árgangur hefur lagt skólanum til fleiri starfsmann um lengri eða skemmri tíma, alls 10 manns samkvæmt áreiðanlegum heimildum talnaspekinga. Kannske sýnir það líka á sinn hátt tryggð við skólann. Á þessum tímamótum viljum við færa Menntaskólanum á Akureyri að gjöf málverk af einum kennara okkar, Friðriki Þorvaldssyni. Friðrik kenndi okkur þýsku og frönsku, hressilegur heimsmaður og góður kennari. Friðrik lést árið 1997, 74ra ára að aldri. Mig langar að biðja ekkju hans, Þórgunni Ingimundardóttur, að koma hér upp á sviðið og afhjúpa mynd Kristins G. Jóhannssonar af Friðriki.
Kristján Kristjánsson, heimspekingur og háskólakennari, minntist Friðriks hlýlega árið 1999. Kristján sagðist muna “…þegar menn tóku ofan hver fyrir öðrum á götum Akureyrar” og sagði síðan m.a.:
“Í huga minn er brennd sterk minning um lítinn dreng með leikfimipoka í hönd á labbi um miðbæ Akureyrar. Hann hafði oft spásserað þar með föður sínum og Friðrik tekið hattinn ofan fyrir þeim, en nú var drengurinn einn á ferð, mætti Friðriki og sjá: hann tók ofan hattinn fyrir honum einum. Skyndilega var drengurinn ekki lengur uppburðarlaus strákpjatti heldur persóna með sjálfskennd, með réttindi og skyldur sem persóna meðal annarra slíkra. Ég sakna þess að ég skuli ekki á nýrri öld geta breytt dreng með leikfimipoka í mann með því að taka ofan fyrir honum í miðbænum á Akureyri.”
Svo sagðist Kristjáni frá og þannig var Friðrik.
Gjörðu svo vel að afhjúpa myndina af honum, Þórgunnur.
Kæru nýstúdentar! Þakka ykkur fyrir þolinmæðina. Þetta er nú einu sinni fyrst og fremst ykkar dagur. Heillaóskir okkar 40 ára stúdenta vil ég fela í þessari vísu:
Leikandi létt í spori,
þá loks er á enda bið,
gangið nú glöð mót vori
og gæfan við ykkar hlið.
Til hamingju með daginn!