Í lokin
Eftir jubelum nokkurra nátta
naumast er um það að þrátta
að við mættum flest
og fögnuðum best
úr MA68
StV
Mörgum varð ekki svefnsamt þessar nætur og þegar komið var fram í vikuna dreymdi GFrí í vinnunni að til hans kæmi Jónas Hallgrímsson og kvæði vísu undir laginu “Hvað er svo glatt”. Vegna truflana á sambandinu leikur vafi á seinnipartinum sem getur hafa verið með a.m.k. tvennum hætti:
Undir skólans menntamerkikerti
hér mættust vinir góðan veðurdag
og sýndu að vilja í verki ekkert skerti
né vöxt á alla kanta og bræðralag.
Og fornar dáðir flestum tókst að rækja
og fagrir draumar hafa margir ræst.
Já heill sé þeim sem hingað nenntu að sækja.
Ég held við gerum varla betur næst.
EÐA
Undir skólans menntamerkikerti
hér mættust vinir góðan veðurdag
og sýndu að vilja í verki ekkert skerti
né vöxt á alla kanta og bræðralag.
En fornar dáðir fæstum tókst að rækja
þótt færi gleraugnalaus Birna í splitt.
Já heill sé þeim sem hingað nenntu að sækja.
Höldum saman norðanmenn! Ó sjitt.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.